Het kan voorkomen dat er droogkorrels zichtbaar zijn bij isolatieglas. Mag dat?
Tweebladig isolatieglas bestaat uit twee glasbladen die van elkaar af gehouden worden door middel van een afstandhouder. In de productiehal waar de ruiten worden samengesteld heerst een bepaalde luchtvochtigheid.
Condenseren voorkomen
De hoeveelheid vocht die in de lucht aanwezig is, komt automatisch ook in de spouw van het tweebladig isolatieglas terecht. Dit vocht gaat door veranderingen van temperatuur condenseren tegen één van de spouwzijden van het glas. Dat is natuurlijk niet wenselijk. Daarom wordt de ‘holle’ afstandhouder voorzien van droogkorrels. Deze droogkorrels hebben een vochtabsorberend vermogen. De droogkorrels zuigen daarom het vocht op dat in de spouw aanwezig is, door de openingen in de afstandhouder heen, en houden het vocht vast.
Droogkorrels blijvend zichtbaar
De afstandhouder, ook wel het kader genoemd, bestaat vaak uit één recht stuk dat je buigt en aan de uiteinden door middel van een koppelstuk aan elkaar vastmaakt. Je kunt niet helemaal voorkomen dat er, op het moment dat je het koppelstuk aanbrengt en de afstandhouder sluit, droogkorrels tussen de afstandhouder en het koppelstuk terecht komen. Mocht dit het geval zijn, dan kunnen deze korrels door beweging (bijvoorbeeld bij transport) vrijkomen en naar beneden vallen. Ze zijn dan blijvend zichtbaar in de spouw van het tweebladig isolatieglas.
We hebben nu beknopt beschreven waarvoor de korrels dienen en hoe deze korrels blijvend zichtbaar in de spouw van het tweebladig isolatieglas terecht komen. Maar daarmee is de vraag nog niet beantwoord: is het wel of géén reden tot afkeur? Anders gezegd: mag dat?
