Een transparante coating uit China verandert gewoon isolatieglas in een energiebron, lezen we op TW.nl. Zonne-energie opwekken dus zonder dat het zicht door het glas verandert.
De methodiek is vergelijkbaar met de SmartWindows die Physee in samenwerking met Pilkington rond 2020 ontwikkelde. De coating reflecteert zonlicht naar kleine zonnecellen in de spouw van het glas. Belangrijk verschil: de Chinese ontwikkeling wekt veel meer stroom op. En juiste de minimale opwekking van elektriciteit is de reden waarom het idee van Physee nooit echt tot wasdom is gekomen. Is deze Chinese ontwikkeling wel de doorbraak die gebouwen wereldwijd energieneutraal maakt?
Zonne-energie onzichtbaar naar de randen
Onderzoekers van de Nanjing University in de Chinese provincie Jiangsu denken van wel. Zij hebben, zo meldt TW.nl, een transparante, kleurloze zonnecoating ontwikkeld die je rechtstreeks op standaard raamglas aanbrengt. De innovatie, een zogenoemde cholesteric liquid crystal solar concentrator (CUSC), maakt het mogelijk om zonlicht onzichtbaar naar de randen van het raam te geleiden. Daar zetten PV-cellen de energie om in elektriciteit.
Zonne-energie via raambeglazing
De CUSC maakt gebruik van multilagen cholesterische vloeibare kristallen (CLC’s) met patronen op submicronschaal. Deze structuren selecteren en diffracteren circulair gepolariseerd licht en leiden het onder een scherpe hoek door de glasplaat naar de rand. Daar bevinden zich fotovoltaïsche cellen die het licht omzetten in stroom. Het resultaat: energieopwekking zonder zichtbare vervorming of verkleuring van het raam.
Uitleg direct vertaald
Voor wie meer wil weten over deze vinding, hebben we de samenvatting van de Springer-publicatie hieronder 1-op-1 vertaald. ‘Solarconcentrators bundelen zonne-energie zijdelings naar de rand van architecturaal glas. Ze zijn zo aantrekkelijke kandidaten voor gebouw-geïntegreerde fotovoltaïsche toepassingen. De momenteel beschikbare luminescente en verstrooiende solarconcentrators hebben last van omnidirectionele golfgeleiding die tot een lage efficiëntie leidt. Andere nadelen: kleurvervorming en waas die de esthetische kwaliteit beperken en een slechte compatibiliteit met bestaand architecturaal glas.’
‘Hier stellen we een diffractieve solarconcentrator voor door direct lagen van cholesterische vloeibare kristallen (CLC) op het architecturale glas aan te brengen. De gestapelde CLC-lagen met submicron laterale periodieke uitlijning zorgen voor breedbandige en unidirectionele golfgeleiding binnen het glas. Ze bieden daarmee een uiterst efficiënt platform voor transmissieve zonne-energieopname met voordelen van hoge esthetische kwaliteit en economische haalbaarheid. Een prototype met een diameter van 1 inch voedt een ventilator van 10 mW in de buitenlucht. Een raam van 2 meter breed is in staat om zonne-energie vijftig keer te concentreren. Het ontwerp wordt verwacht wereldwijd terawatt-schaal groene energie te leveren en jaarlijks miljard-ton aan koolstofuitstoot te verminderen. Dat sluit aan bij de duurzame ontwikkeling van de menselijke samenleving.’
